föstudagur, september 30, 2005
Baba goes to englaland....
jæja góða fólk þá er frú baba komin til englalands enn á ný...grænir akrar útum allt...það held ég nú...ég byrjaði nú samt á að kíkja á skotalandið mitt aðeins..gekk um götur Glasgowborgar frá hádegi til þrjú og náði að kaupa mér þrjá geisladiska á þeim stutta tíma, alveg óvart...þetta gerðist bara...fyrsta búðin sem ég rakst á var nebblega fopp, uppáhaldsplötubúðin mín, svo ég varð að kíkja þangað og mundi þá eftir að ég hafði ætlað að kaupa mér nýja sigurrósardiskinn í fríhöfninni.....svo kom alltíeinu hellidemba og ég hljóp inní urban outfitters til að skýla mér, og þá voru bara geisladiskar til sölu þar...og það var náttlega miklu skemmtilegra að skoða þá heldur en öll sjúklega dýru fötin og dótaríið...og skoðunin endaði náttlega á kaupum á tveimur diskum sem ég er búin að vera að leita að lengi....allt útaf rigningunni maður....keypti lali puna og martha weinwright....djöfull er hún kúl maður...með massarödd og geggjaða texta, uppáhaldslagið mitt heitir t.d. bloody moterf***ing a**hole.....haha....þetta var laaaangur útúrdúr maður....það sem ég ætlaði að segja var það furðulega sem kom fyrir mig í morgun....á ferð minni frá ísalandi til skotalands rakst ég fyrir algera tilviljun á tvo skota sem ég kynntist í aberdeen....heimurinn er pínulítill...eða skotaland bara svona lítið eins og ísaland? fyrsti maðurinn sem ég sé þegar ég kem inn í flugvélina er alistair vinur önnu mcCarrey sem ég bjó með...við sátum oft saman þrjú í eldhúsinu í hillhead og töluðum um gvuð og aðrar merkilegar verur...megaskrýtið að rekast á hann...heyrðu svo er ég búin að vera smástund í glasgow þegar ég rekst á annan gaur í urban outfitters...gaur sem ég hitti fyrsta kvöldið mitt á dr drakes og spjallaði stundum við...mega... eftir þetta var ég eiginlega bara farin að bíða eftir að rekast á james eða önnu á næsta götuhorni..haha.. anyway eftir að hafa rölt um skotalandið stökk ég upp í lest til englalandsins og sofnaði....þegar ég kom hingað til lancaster var grenjandi rigning sem ég vona að sé hætt því ég þarf að skreppa í búðina og kaupa eitthvað að eta...eitthvað sem ekki þarf að elda því að eldhúsið í húsinu mínu er í makeover....það er semsagt verið að setja upp nýja eldhúsinnréttingu...hún á að vera tilbúin á mánudaginn í síðasta lagi svo það er kúl...tek kannski bara hráfæðiskúr? ef ég vissi hvað það væri svona almennilega... ég er búin að hitta chris sem býr hérna með mér...virðist vera ágætis eldri gaur með kött, voða vinalegur en ekki alltof, sem mér finnst þægilegt...meika ekki að búa með fólki sem finnst það þurfa að vera vinur manns bara af því maður býr í sama húsi...það er kjaaftæði...privacy takk fyrir....allt í góðu jejeje, ég held ég drulli mér útí búð og prófi svo nýja rúmið mitt...ég ætla að telja mér trú um að ég sé með jet-lag...hahaa....
jæja góða fólk þá er frú baba komin til englalands enn á ný...grænir akrar útum allt...það held ég nú...ég byrjaði nú samt á að kíkja á skotalandið mitt aðeins..gekk um götur Glasgowborgar frá hádegi til þrjú og náði að kaupa mér þrjá geisladiska á þeim stutta tíma, alveg óvart...þetta gerðist bara...fyrsta búðin sem ég rakst á var nebblega fopp, uppáhaldsplötubúðin mín, svo ég varð að kíkja þangað og mundi þá eftir að ég hafði ætlað að kaupa mér nýja sigurrósardiskinn í fríhöfninni.....svo kom alltíeinu hellidemba og ég hljóp inní urban outfitters til að skýla mér, og þá voru bara geisladiskar til sölu þar...og það var náttlega miklu skemmtilegra að skoða þá heldur en öll sjúklega dýru fötin og dótaríið...og skoðunin endaði náttlega á kaupum á tveimur diskum sem ég er búin að vera að leita að lengi....allt útaf rigningunni maður....keypti lali puna og martha weinwright....djöfull er hún kúl maður...með massarödd og geggjaða texta, uppáhaldslagið mitt heitir t.d. bloody moterf***ing a**hole.....haha....þetta var laaaangur útúrdúr maður....það sem ég ætlaði að segja var það furðulega sem kom fyrir mig í morgun....á ferð minni frá ísalandi til skotalands rakst ég fyrir algera tilviljun á tvo skota sem ég kynntist í aberdeen....heimurinn er pínulítill...eða skotaland bara svona lítið eins og ísaland? fyrsti maðurinn sem ég sé þegar ég kem inn í flugvélina er alistair vinur önnu mcCarrey sem ég bjó með...við sátum oft saman þrjú í eldhúsinu í hillhead og töluðum um gvuð og aðrar merkilegar verur...megaskrýtið að rekast á hann...heyrðu svo er ég búin að vera smástund í glasgow þegar ég rekst á annan gaur í urban outfitters...gaur sem ég hitti fyrsta kvöldið mitt á dr drakes og spjallaði stundum við...mega... eftir þetta var ég eiginlega bara farin að bíða eftir að rekast á james eða önnu á næsta götuhorni..haha.. anyway eftir að hafa rölt um skotalandið stökk ég upp í lest til englalandsins og sofnaði....þegar ég kom hingað til lancaster var grenjandi rigning sem ég vona að sé hætt því ég þarf að skreppa í búðina og kaupa eitthvað að eta...eitthvað sem ekki þarf að elda því að eldhúsið í húsinu mínu er í makeover....það er semsagt verið að setja upp nýja eldhúsinnréttingu...hún á að vera tilbúin á mánudaginn í síðasta lagi svo það er kúl...tek kannski bara hráfæðiskúr? ef ég vissi hvað það væri svona almennilega... ég er búin að hitta chris sem býr hérna með mér...virðist vera ágætis eldri gaur með kött, voða vinalegur en ekki alltof, sem mér finnst þægilegt...meika ekki að búa með fólki sem finnst það þurfa að vera vinur manns bara af því maður býr í sama húsi...það er kjaaftæði...privacy takk fyrir....allt í góðu jejeje, ég held ég drulli mér útí búð og prófi svo nýja rúmið mitt...ég ætla að telja mér trú um að ég sé með jet-lag...hahaa....
laugardagur, september 03, 2005
hei hó blibbí hó ó blibbíí hó!
hei það er ljósanótt í nótt og ég óska eftir að fá að sjá norðurljósin eða norjalósin eins og ég sá þau fyrir tveimur árum í dag...það var dagurinn sem ég uppgötvaði alheimsorkuna mín kæra fólk...ég vaknaði eftir að hafa ekki sofið einn fagran laugardagsmorgun og leið ef satt skal segja ekki neitt vel...fékk mér súpu og hló og fór síðan í fjöruferð...sólin var með, rosa heit og góð, og fjaran og heimurinn var svo fallegur að ég gapti eins og önd á öndinni....og var svo allt í einu full af yndislegri vellíðan og ró að ég gapti ennþá meira af undrun yfir því að vanlíðan hefði verið mín líðan hálfri sekúndu fyrr...megashit! sagði ég og lokaði augunum....váááááá! hva hva hva? haaaa? hmmm jáaáaaaáaáá....uhuu já...brjáluð heimspeki í gangi í tilfinningum en ekki ennþá alveg í orðum....svo leið dagurinn og kvöldið í kúrekadansi og unglingastemmningu...lenti á sopafylleríi á hafnargötunni með unglingum í lopapeysum....kvöldið sem fullorðna fólkið var fullt til skammar og únglíngarnir voru rjóðir til fyrirmyndar...anyway...norjaljósin skinu eins og motherfokkerar á okkur í skrúðgarðinum með megamikluflottari ljósasjó heldur en mennirnir hinumegin á berginu...tjútt tjútt trallalaaaa....ok allavegana...nokkrum vikum síðar er ég komin í ár tvö í háskólanum mínum og næst á dagskrá er málstofa um ameríska heimspeki á nítjándu öld...ralph waldo emerson var soleis gaur og hann varð besti vinur minn...ég byrjaði að lesa textana hans og þar voru orðin yfir mínar heimspekilegu tilfinningar í fjörunni....ó mí god..gæsahúð fékk ég soldið þá.... svo hef ég lesið mörg orð yfir heimspekina mína, bæði mín eigin og annarra...gaurar aftur í fornöld og gellur í dag....ég hlakka til að sjá heiminn verða betri kæra fólk...finniði alheimsorkuna innan í ykkur og hoppið og verið glaðir...sága biður að heilsa í bili...sé ykkur kannski bara í útlandinu næst...ætlað fara fram og hlusta á alþjóðavargana garga á meiri péníng...sit í suðsuðvestri at the mó...sampai nanta...
hei það er ljósanótt í nótt og ég óska eftir að fá að sjá norðurljósin eða norjalósin eins og ég sá þau fyrir tveimur árum í dag...það var dagurinn sem ég uppgötvaði alheimsorkuna mín kæra fólk...ég vaknaði eftir að hafa ekki sofið einn fagran laugardagsmorgun og leið ef satt skal segja ekki neitt vel...fékk mér súpu og hló og fór síðan í fjöruferð...sólin var með, rosa heit og góð, og fjaran og heimurinn var svo fallegur að ég gapti eins og önd á öndinni....og var svo allt í einu full af yndislegri vellíðan og ró að ég gapti ennþá meira af undrun yfir því að vanlíðan hefði verið mín líðan hálfri sekúndu fyrr...megashit! sagði ég og lokaði augunum....váááááá! hva hva hva? haaaa? hmmm jáaáaaaáaáá....uhuu já...brjáluð heimspeki í gangi í tilfinningum en ekki ennþá alveg í orðum....svo leið dagurinn og kvöldið í kúrekadansi og unglingastemmningu...lenti á sopafylleríi á hafnargötunni með unglingum í lopapeysum....kvöldið sem fullorðna fólkið var fullt til skammar og únglíngarnir voru rjóðir til fyrirmyndar...anyway...norjaljósin skinu eins og motherfokkerar á okkur í skrúðgarðinum með megamikluflottari ljósasjó heldur en mennirnir hinumegin á berginu...tjútt tjútt trallalaaaa....ok allavegana...nokkrum vikum síðar er ég komin í ár tvö í háskólanum mínum og næst á dagskrá er málstofa um ameríska heimspeki á nítjándu öld...ralph waldo emerson var soleis gaur og hann varð besti vinur minn...ég byrjaði að lesa textana hans og þar voru orðin yfir mínar heimspekilegu tilfinningar í fjörunni....ó mí god..gæsahúð fékk ég soldið þá.... svo hef ég lesið mörg orð yfir heimspekina mína, bæði mín eigin og annarra...gaurar aftur í fornöld og gellur í dag....ég hlakka til að sjá heiminn verða betri kæra fólk...finniði alheimsorkuna innan í ykkur og hoppið og verið glaðir...sága biður að heilsa í bili...sé ykkur kannski bara í útlandinu næst...ætlað fara fram og hlusta á alþjóðavargana garga á meiri péníng...sit í suðsuðvestri at the mó...sampai nanta...
