fimmtudagur, mars 23, 2006
sólin skín...
já hún skín og skein líka í gær á fyrsta vordegi eftir equinox sem ég veit ekki hvað þýðir...sólstöður? en kuldinn er ennþá til staðar, berst til síðasta snjódropa þar til vorið tekur völdin....síðasta vika annarinnar er nú á enda og ég er tilbúin að segja bæ í bili og stefni nú í sveitina mína með fullt af bókum og ritgerðarhugmyndum...mér varð ekki svo mikið úr verki með ritgerðirnar þessa vikuna annað en að sækja mér heimildir og byrja að dýfa nefinu oní þær...allt hefur sinn tíma...við aurora héldum matarboð á heimilinu okkar á þriðjudaginn, hún flutti semsagt í herbergið við hliðina á mér á mánudaginn...þetta var svona takk fyrir að vera til matarboð með afrískum baunum...martin, mike, larry, maia, jez, matt og fleira fólki var boðið því þau eru fólkið sem eru búin að vera hér í lancaster í mörg ár og síðan við komum hafa þau sýnt okkur svo margt og tekið okkur inn í framkvæmdagleðina hér í bæ...yndislegt fólk...í kvöld er svo síðasta partí annarinnar en það er partí á vegum CSEC deildarinnar (center for the studies of environmental change) sem var aðskilin frá minni deild núna í janúar...þá koma nemendur og kennarar saman og borða góðan mat, spila tónlist (fullt af tónlistarmönnum í deildinni..) og skemmta sér...það verður gaman gaman...en sólin skín og ég finn þörf fyrir að fara út og kíkja á garðinn minn...rölta um bæinn...teygja mig og píra augun á móti sólinni...sjáumst síðar...sampai nanta over&out...
já hún skín og skein líka í gær á fyrsta vordegi eftir equinox sem ég veit ekki hvað þýðir...sólstöður? en kuldinn er ennþá til staðar, berst til síðasta snjódropa þar til vorið tekur völdin....síðasta vika annarinnar er nú á enda og ég er tilbúin að segja bæ í bili og stefni nú í sveitina mína með fullt af bókum og ritgerðarhugmyndum...mér varð ekki svo mikið úr verki með ritgerðirnar þessa vikuna annað en að sækja mér heimildir og byrja að dýfa nefinu oní þær...allt hefur sinn tíma...við aurora héldum matarboð á heimilinu okkar á þriðjudaginn, hún flutti semsagt í herbergið við hliðina á mér á mánudaginn...þetta var svona takk fyrir að vera til matarboð með afrískum baunum...martin, mike, larry, maia, jez, matt og fleira fólki var boðið því þau eru fólkið sem eru búin að vera hér í lancaster í mörg ár og síðan við komum hafa þau sýnt okkur svo margt og tekið okkur inn í framkvæmdagleðina hér í bæ...yndislegt fólk...í kvöld er svo síðasta partí annarinnar en það er partí á vegum CSEC deildarinnar (center for the studies of environmental change) sem var aðskilin frá minni deild núna í janúar...þá koma nemendur og kennarar saman og borða góðan mat, spila tónlist (fullt af tónlistarmönnum í deildinni..) og skemmta sér...það verður gaman gaman...en sólin skín og ég finn þörf fyrir að fara út og kíkja á garðinn minn...rölta um bæinn...teygja mig og píra augun á móti sólinni...sjáumst síðar...sampai nanta over&out...
þriðjudagur, mars 21, 2006
ritgerðarfríkát...
á morgun verður dissertation workshop fyrir okkur mave nemendur..við hittum kennarana og spjöllum við þá um lokaritgerðarhugmyndirnar okkar...þetta þýðir að ég þarf að hafa hugmynd í hausnum og ekki bara í hausnum heldur væri gott að hafa hana í orðum ef ég á að geta sagt frá... ég er satt að segja búin að vera með hugmyndina í hausnum lengi en ekki svo mikið í orðum nema bara tilviljanakennt á spjalli...þetta skrifaði ég 4. nóvember: það hefur að gera með lífsstíl og hvernig lífsstíll einstaklingsins er það sem skiptir máli ef við ætlum að breyta heiminum eitthvað í áttina að því að vera umhverfisvænni og réttlátari...jebbs...og í heiminum í dag er fólk alltaf að taka ákvarðanir, pólitískar ákvarðanir í rauninni, í hvert skipti sem það hreyfir sig...t.d. núna sem ég sit við tölvuna mína hef ég tekið pólitíska ákvörðun um að nota windows kerfið og drekka fair trade kaffi og hafa kveikt á energy saving ljósaperunni í lampanum mínum og fá mér lífræna peru...svona sagði einn kennarinn í greininni sinni: " as globalisation makes an almost infinite variety of foods, therapies, medicines, lifestyles, diets, and so on available, people feel compulsion to make choices about what they eat and how they live" Jebbsöríbob þetta er semsagt það sem ég byrjaði að hugsa um...og þarna inní koma svo allar pælingarnar hans hadots of fleiri um heimspeki sem lífsmáta...en þá einhvernveginn er ég komin út í aðra pælingu sem snýst um hlutverk heimspekinnar...á heimspekin að sinna því hlutverki að segja okkur hvernig við eigum að lifa? eða á hún bara að vera hlutlaus í skýjunum og tala um hluti sem enginn skilur og enginn getur tengt við sitt eigið daglega líf? þarna hafa allskonar pælingar síðan bæst við...þar á meðal um það hvernig það virðist vera að heimspeki, trúarbrögð og vísindu hafi eitt sinn verið meira samofinn...um daginn var ég í tíma þar sem var talað um samfélag á balí og þá skrifaði ég þetta: Lansing nokkur skrifar um hvernig trúarbrögðin voru samtvinnuð við samfélagslegar ákvarðanir og tæknilegt skipulag alls samfélagsins...og hvernig urðu þá til ótrúlega vel virk og sjálfbær samfélög sem sinntu þörfum náttúrunnar samhliða sínum eigin þörfum...því auðvitað eru þarfir náttúrunnar okkar þarfir líka...við þurfum hana víst...það sem lét mig hugsa um lokaritgerðina er það hvernig í þessari umræðu kom upp á yfirborðið að vísindin, trúarbrögðin og heimspekin urðu aðskilin á einhverjum tímapunkti sögunnar, en þangað til höfðu þau verið samtvinnuð í eitt. þegar þetta allt saman er samtvinnað myndar það heilstæða kenningu um heiminn og hvernig við lifum í honum og tæknilegar lausnir á öllum hliðum samfélagsins eru settar saman í eitt...(þetta var semsagt það sem gerðist í balí í water-temple samfélagi þar sem voru vatns ból sem tengdust bæði trúarbrögðunum og líka praktíkinni...semsagt að koma vatni á alla staði þar sem þurfti að rækta nóg af hrísgrjónum svo allir gætu borðað...allir báru virðingu fyrir sjálfum sér, náttúrunni og öðrum því að allt tengdist og tilvera allra veltur á öllum hinum...) það sem ég pældi var að síðan vísindin, trúin og heimspekin aðskildust hafa þau öll einhvernveginn meira og meira misst mátt sinn til að svara grundvallarspurningunum..enginn hefur mátt eða rétt til þess að taka að sér það hlutverk að segja okkur hvernig við eigum að lifa, hvað við eigum að gera, rannsaka, hugsa um..hver gildin eru...Þannig verða öll þessi fræði hálf týnd eitthvað með hlutverkin sín og tilganginn...þegar trúarbrögðin, vísindin og heimspekin voru samtvinnuð leystu þau þetta hlutverk af hendi í sameiningu...þá, eins og í indverskri heimspeki, var allt sem við gerum í samfélaginu ætlað til þess að öllum líði sem best og geti nálgast innri frið og hamingju...en núna getum við öll bara einblínt á einstaka parta heimsins... allt er slitið úr samhengi og við vitum ekki hvernig við eigum að byrja að tengja...þetta tengist semsagt lokaritgerðarpælingunum um hlutverk heimspekinngar og hvað við getum lært af fornum hefðum þar sem þetta var allt samtvinnað og heimspekin ásamt trúnni og vísindunum sagði okkur hvernig við ættum best að lifa....jebbsöríbob...þetta er víst lokaritgerðarpælingin mín í bili...og það er snilld að hún tengist í raun náttúra í evrópskri heimspeki ritgerðinni því þar eru allir þýsku gaurarnir að tala um að við þurfum að tengja og sjá heiminn sem heild en ekki rífa hann í sundur eins og modernity vill alltaf gera...þetta var gott..takk fyrir að hlusta..haha....áfram með smjörið..nietzsche er næstur...
á morgun verður dissertation workshop fyrir okkur mave nemendur..við hittum kennarana og spjöllum við þá um lokaritgerðarhugmyndirnar okkar...þetta þýðir að ég þarf að hafa hugmynd í hausnum og ekki bara í hausnum heldur væri gott að hafa hana í orðum ef ég á að geta sagt frá... ég er satt að segja búin að vera með hugmyndina í hausnum lengi en ekki svo mikið í orðum nema bara tilviljanakennt á spjalli...þetta skrifaði ég 4. nóvember: það hefur að gera með lífsstíl og hvernig lífsstíll einstaklingsins er það sem skiptir máli ef við ætlum að breyta heiminum eitthvað í áttina að því að vera umhverfisvænni og réttlátari...jebbs...og í heiminum í dag er fólk alltaf að taka ákvarðanir, pólitískar ákvarðanir í rauninni, í hvert skipti sem það hreyfir sig...t.d. núna sem ég sit við tölvuna mína hef ég tekið pólitíska ákvörðun um að nota windows kerfið og drekka fair trade kaffi og hafa kveikt á energy saving ljósaperunni í lampanum mínum og fá mér lífræna peru...svona sagði einn kennarinn í greininni sinni: " as globalisation makes an almost infinite variety of foods, therapies, medicines, lifestyles, diets, and so on available, people feel compulsion to make choices about what they eat and how they live" Jebbsöríbob þetta er semsagt það sem ég byrjaði að hugsa um...og þarna inní koma svo allar pælingarnar hans hadots of fleiri um heimspeki sem lífsmáta...en þá einhvernveginn er ég komin út í aðra pælingu sem snýst um hlutverk heimspekinnar...á heimspekin að sinna því hlutverki að segja okkur hvernig við eigum að lifa? eða á hún bara að vera hlutlaus í skýjunum og tala um hluti sem enginn skilur og enginn getur tengt við sitt eigið daglega líf? þarna hafa allskonar pælingar síðan bæst við...þar á meðal um það hvernig það virðist vera að heimspeki, trúarbrögð og vísindu hafi eitt sinn verið meira samofinn...um daginn var ég í tíma þar sem var talað um samfélag á balí og þá skrifaði ég þetta: Lansing nokkur skrifar um hvernig trúarbrögðin voru samtvinnuð við samfélagslegar ákvarðanir og tæknilegt skipulag alls samfélagsins...og hvernig urðu þá til ótrúlega vel virk og sjálfbær samfélög sem sinntu þörfum náttúrunnar samhliða sínum eigin þörfum...því auðvitað eru þarfir náttúrunnar okkar þarfir líka...við þurfum hana víst...það sem lét mig hugsa um lokaritgerðina er það hvernig í þessari umræðu kom upp á yfirborðið að vísindin, trúarbrögðin og heimspekin urðu aðskilin á einhverjum tímapunkti sögunnar, en þangað til höfðu þau verið samtvinnuð í eitt. þegar þetta allt saman er samtvinnað myndar það heilstæða kenningu um heiminn og hvernig við lifum í honum og tæknilegar lausnir á öllum hliðum samfélagsins eru settar saman í eitt...(þetta var semsagt það sem gerðist í balí í water-temple samfélagi þar sem voru vatns ból sem tengdust bæði trúarbrögðunum og líka praktíkinni...semsagt að koma vatni á alla staði þar sem þurfti að rækta nóg af hrísgrjónum svo allir gætu borðað...allir báru virðingu fyrir sjálfum sér, náttúrunni og öðrum því að allt tengdist og tilvera allra veltur á öllum hinum...) það sem ég pældi var að síðan vísindin, trúin og heimspekin aðskildust hafa þau öll einhvernveginn meira og meira misst mátt sinn til að svara grundvallarspurningunum..enginn hefur mátt eða rétt til þess að taka að sér það hlutverk að segja okkur hvernig við eigum að lifa, hvað við eigum að gera, rannsaka, hugsa um..hver gildin eru...Þannig verða öll þessi fræði hálf týnd eitthvað með hlutverkin sín og tilganginn...þegar trúarbrögðin, vísindin og heimspekin voru samtvinnuð leystu þau þetta hlutverk af hendi í sameiningu...þá, eins og í indverskri heimspeki, var allt sem við gerum í samfélaginu ætlað til þess að öllum líði sem best og geti nálgast innri frið og hamingju...en núna getum við öll bara einblínt á einstaka parta heimsins... allt er slitið úr samhengi og við vitum ekki hvernig við eigum að byrja að tengja...þetta tengist semsagt lokaritgerðarpælingunum um hlutverk heimspekinngar og hvað við getum lært af fornum hefðum þar sem þetta var allt samtvinnað og heimspekin ásamt trúnni og vísindunum sagði okkur hvernig við ættum best að lifa....jebbsöríbob...þetta er víst lokaritgerðarpælingin mín í bili...og það er snilld að hún tengist í raun náttúra í evrópskri heimspeki ritgerðinni því þar eru allir þýsku gaurarnir að tala um að við þurfum að tengja og sjá heiminn sem heild en ekki rífa hann í sundur eins og modernity vill alltaf gera...þetta var gott..takk fyrir að hlusta..haha....áfram með smjörið..nietzsche er næstur...
Hann er kaldur úti núna...
en það er samt enginn snjór eins og er víst heima á ísalandi núna...
það snjóaði samt síðustu helgi og þá fórum við í snjógöngu í williamson garðinum...
hann er fallegur garðurinn og ég hlakka bara til að sjá hann grænan í vor og sumar...það eru endalaust margir búnir að vera að egja mér undanfarið hvað lancaster er yndislegur staður á sumrin...allt fullt af lífi...leikhús og tónlist í garðinum, partí og festivöl og allt að gerast...það verður svo gaman ó já....kannski fer ég meilaðsegja að böska á götum bæjarins í sólinni...hitti gítarsönggaur í yurtinu sem átti einu sinni melódikufélaga og vill endilega fá böskfélaga...hann kann öll uppáhaldslögin okkar með neil young, dylan, crosby still and nash, bítlurunum og bara allt þetta góða...mikið gaman...svo er ég alltaf að heyra meira og meira af hipp hopp senunni hér í bæ sem er bara frábær...motown fílingur með góðum textum...en nú verð ég í kuldanum að halda áfram að skrifa svo ég geti komið í páskafrí...sjáumst..sampai nanta over&out...
en það er samt enginn snjór eins og er víst heima á ísalandi núna...
það snjóaði samt síðustu helgi og þá fórum við í snjógöngu í williamson garðinum...
hann er fallegur garðurinn og ég hlakka bara til að sjá hann grænan í vor og sumar...það eru endalaust margir búnir að vera að egja mér undanfarið hvað lancaster er yndislegur staður á sumrin...allt fullt af lífi...leikhús og tónlist í garðinum, partí og festivöl og allt að gerast...það verður svo gaman ó já....kannski fer ég meilaðsegja að böska á götum bæjarins í sólinni...hitti gítarsönggaur í yurtinu sem átti einu sinni melódikufélaga og vill endilega fá böskfélaga...hann kann öll uppáhaldslögin okkar með neil young, dylan, crosby still and nash, bítlurunum og bara allt þetta góða...mikið gaman...svo er ég alltaf að heyra meira og meira af hipp hopp senunni hér í bæ sem er bara frábær...motown fílingur með góðum textum...en nú verð ég í kuldanum að halda áfram að skrifa svo ég geti komið í páskafrí...sjáumst..sampai nanta over&out...sunnudagur, mars 19, 2006
komin heim...
jæja þá er ég loksins farin að finna fyrir því að ég búi í lancaster aftur...ég veit eiginlega ekki hvar ég á að byrja...sagan um yurtið...fyrir 7 árum voru nokkrir nemendur hér í lancaster sem ákváðu að setja upp mongólískt hirðingjatjald til að vekja athygli á one world week sem er tengd einhverju þjóðarátaki í að hugsa um heiminn. þessir nemendur voru meðal annars martin hinn danski svona einskonar kaldhæðni kvikyndis stóribróðir minn, nina hin þýska kona hans sem dvelur nú í ekvador að rannsaka doktorsverkefnið sitt um indigenous knowledge (frumbyggjaþekkingu?), noel hinn breski sem býr í caravan og vinnur í félagsfræðihúsinu, mike hinn breski sem kennir heimspeki, og fleira fólk...en þetta er fólkið sem ég og við öll þekkjum...síðustu 7 árin hafa þau tjaldað 4 sinnum á torginu en í þetta skipti var hæpið að það myndi gerast þar sem nina er í ekvador og þeir allir orðnir soldið fullorðnir og þreyttir á að standa í þessu einir...en þá komu nokkrir yndislegir alþjóðanemar og umhverfisogréttlætissinnar og sögðu við skulum sjá um yurtið...þessir nokkrir ieppp nemar voru ég aurora, maia, helen, ingmar, uli og fleiri...svo bættust í hópin hin súdanska asil og vinir hennar í people&planet samtökunum hér í skólanum...þvílík endemis alheimsorku snilld að þessir hópar allir hittast...martin og nina og noel og mike eru eldri kynslóðin sem er smátt og smátt að færast frá lancaster, við ieppp krakkar erum hér þetta árið til að tengja þau við næstu kynslóð sem eru people&planet fólkið...og nú eru allir vinir og geta unnið saman að því að berjast fyrir betri lancastser og betri heimi...en það er nú ekki allt sem yurtið gerði...öllum var boðið í te, líka fólki sem hafði ekkert að gera með ieppp eða p&p...fyrsta þriðjudagsmorguninn var fólkið soldið smeykt við okkur og þorði ekki alveg að koma inn í tesopa...en svo þegar leið á daginn var fólk orðið frjálsara og forvitnara og öllum var vel tekið...svo að fleiri og fleiri komu og það sem eftir var vikunnar þurftum við aldrei að fara út og reyna að bjóða fólki inn...fólkið kom bara sjálft...og þvílíka gleði og yndælisorka var þarna inni...það var vegna þess að alltaf þegar einhver nýr kom inn var einhver sem brosti til hans/hennar og bauð te og samræður, svo fólk losnaði við feimnina á 5 mínútum...og allir brostu og voru glaðir...ég held það sé þessvegna sem ég fór aldrei heim..ég kom á mánudaginn og hafði alltaf hugsað mér að fara á einhverjum punkti heim og hvíla mig...en einhvernveginn kom sú stund aldrei...ég varð aldrei þreytt...þetta var í rauninni pínu eins og að vera upp í melbæ með fullt af góðum vinum...allir hjálpuðust að að kveikja eldinn, vaska upp, sækja vatn og elda mat...fólk sem kom með gítara og trommur og yndislega tónlist, fólk sem kom bara í heimsókn en endaði svo á að búa bara í yurtinu alla vikuna...vá ég eignaðist svo marga nýja vini, tónlistarvini, heimspekivini, rachel, kirstie, henry, harry, asil, dave, ian, miguel, john, bryanne, shit ég man ekki öll þessi nöfn...já allavega var orkan svo mikil og góð að ég var föst þarna...ég prentaði út flyera af savingiceland.org og sagði áhugasömu fólki frá...hitti fólk sem vill hjálpa að halda fund hér í lancaster, sýna heimildamynd og segja fólki frá búðunum í sumar...jebbs þetta var örugglega góð æfing fyrir kárahnjúka...og ef þetta var það þá er það ekkert mál að flytja í gott tjald og eiga heima í yndislegri sveit í nokkrar vikur...jebbsöríbob...ritgerðarefnin flugu til mín í góðu orkunni... las tvær greinar sem báðar svona líka smellpössuðu inn í ritgerðarhugmyndirnar mínar að mér tókst ætlunarverk vikunnar sem var að móta skýrar spurningar og finna heimildir fyrir báðar ritgerðirnar mínar...sem þýðir ég þarf að sitja við tölvuna í dag og á morgun...msn fólk endilega truflið mig...hehe...sampai nanta over&out
jæja þá er ég loksins farin að finna fyrir því að ég búi í lancaster aftur...ég veit eiginlega ekki hvar ég á að byrja...sagan um yurtið...fyrir 7 árum voru nokkrir nemendur hér í lancaster sem ákváðu að setja upp mongólískt hirðingjatjald til að vekja athygli á one world week sem er tengd einhverju þjóðarátaki í að hugsa um heiminn. þessir nemendur voru meðal annars martin hinn danski svona einskonar kaldhæðni kvikyndis stóribróðir minn, nina hin þýska kona hans sem dvelur nú í ekvador að rannsaka doktorsverkefnið sitt um indigenous knowledge (frumbyggjaþekkingu?), noel hinn breski sem býr í caravan og vinnur í félagsfræðihúsinu, mike hinn breski sem kennir heimspeki, og fleira fólk...en þetta er fólkið sem ég og við öll þekkjum...síðustu 7 árin hafa þau tjaldað 4 sinnum á torginu en í þetta skipti var hæpið að það myndi gerast þar sem nina er í ekvador og þeir allir orðnir soldið fullorðnir og þreyttir á að standa í þessu einir...en þá komu nokkrir yndislegir alþjóðanemar og umhverfisogréttlætissinnar og sögðu við skulum sjá um yurtið...þessir nokkrir ieppp nemar voru ég aurora, maia, helen, ingmar, uli og fleiri...svo bættust í hópin hin súdanska asil og vinir hennar í people&planet samtökunum hér í skólanum...þvílík endemis alheimsorku snilld að þessir hópar allir hittast...martin og nina og noel og mike eru eldri kynslóðin sem er smátt og smátt að færast frá lancaster, við ieppp krakkar erum hér þetta árið til að tengja þau við næstu kynslóð sem eru people&planet fólkið...og nú eru allir vinir og geta unnið saman að því að berjast fyrir betri lancastser og betri heimi...en það er nú ekki allt sem yurtið gerði...öllum var boðið í te, líka fólki sem hafði ekkert að gera með ieppp eða p&p...fyrsta þriðjudagsmorguninn var fólkið soldið smeykt við okkur og þorði ekki alveg að koma inn í tesopa...en svo þegar leið á daginn var fólk orðið frjálsara og forvitnara og öllum var vel tekið...svo að fleiri og fleiri komu og það sem eftir var vikunnar þurftum við aldrei að fara út og reyna að bjóða fólki inn...fólkið kom bara sjálft...og þvílíka gleði og yndælisorka var þarna inni...það var vegna þess að alltaf þegar einhver nýr kom inn var einhver sem brosti til hans/hennar og bauð te og samræður, svo fólk losnaði við feimnina á 5 mínútum...og allir brostu og voru glaðir...ég held það sé þessvegna sem ég fór aldrei heim..ég kom á mánudaginn og hafði alltaf hugsað mér að fara á einhverjum punkti heim og hvíla mig...en einhvernveginn kom sú stund aldrei...ég varð aldrei þreytt...þetta var í rauninni pínu eins og að vera upp í melbæ með fullt af góðum vinum...allir hjálpuðust að að kveikja eldinn, vaska upp, sækja vatn og elda mat...fólk sem kom með gítara og trommur og yndislega tónlist, fólk sem kom bara í heimsókn en endaði svo á að búa bara í yurtinu alla vikuna...vá ég eignaðist svo marga nýja vini, tónlistarvini, heimspekivini, rachel, kirstie, henry, harry, asil, dave, ian, miguel, john, bryanne, shit ég man ekki öll þessi nöfn...já allavega var orkan svo mikil og góð að ég var föst þarna...ég prentaði út flyera af savingiceland.org og sagði áhugasömu fólki frá...hitti fólk sem vill hjálpa að halda fund hér í lancaster, sýna heimildamynd og segja fólki frá búðunum í sumar...jebbs þetta var örugglega góð æfing fyrir kárahnjúka...og ef þetta var það þá er það ekkert mál að flytja í gott tjald og eiga heima í yndislegri sveit í nokkrar vikur...jebbsöríbob...ritgerðarefnin flugu til mín í góðu orkunni... las tvær greinar sem báðar svona líka smellpössuðu inn í ritgerðarhugmyndirnar mínar að mér tókst ætlunarverk vikunnar sem var að móta skýrar spurningar og finna heimildir fyrir báðar ritgerðirnar mínar...sem þýðir ég þarf að sitja við tölvuna í dag og á morgun...msn fólk endilega truflið mig...hehe...sampai nanta over&out
föstudagur, mars 17, 2006
yndisleg vika, yndislegt fólk, yndislegt tjald....til hamingju!!
jæja þarna er það...heimilið mitt undanfarna viku....the yurt...mongólískt hirðingjatjald...fallegt..
þar áttum við heima og buðum öllum að koma inn og fá sér cup of tea and a sit down....
john sem gengur oft um lake district kom í heimsókn... helen og aurora voru svo glaðar...
allir íbúar og velunnarar tjaldsins skiptust á að hlaða á eldinn sem hélt okkur öllum heitum....
Dave kom á í heimsókn á miðvikudaginn og fór aldrei heim...spilaði og söng með englaröddu....
Maia frá Baskalandi, Aurora hin katalónska og bretinn hann Noel sem býr í caravan...
og þarna var miðpunktur alheimsins... fallega loftið sem hleypti sólinn inn til að hlýja okkur.... en nú er ég komin aftur heim til lancaster og er full af gleði og yndislegri orku.... nú er það bara fish and chips og allsherjarbað...sé ykkur síðar elsku fólk....sampai nanta..
jæja þarna er það...heimilið mitt undanfarna viku....the yurt...mongólískt hirðingjatjald...fallegt..
þar áttum við heima og buðum öllum að koma inn og fá sér cup of tea and a sit down....
john sem gengur oft um lake district kom í heimsókn... helen og aurora voru svo glaðar...
allir íbúar og velunnarar tjaldsins skiptust á að hlaða á eldinn sem hélt okkur öllum heitum....
Dave kom á í heimsókn á miðvikudaginn og fór aldrei heim...spilaði og söng með englaröddu....
Maia frá Baskalandi, Aurora hin katalónska og bretinn hann Noel sem býr í caravan...
og þarna var miðpunktur alheimsins... fallega loftið sem hleypti sólinn inn til að hlýja okkur.... en nú er ég komin aftur heim til lancaster og er full af gleði og yndislegri orku.... nú er það bara fish and chips og allsherjarbað...sé ykkur síðar elsku fólk....sampai nanta..miðvikudagur, mars 15, 2006
eg by i tjaldi...
vidburdarrik vika i allar attir...a manudagsmorguninn vaknadi eg og for til preston i fyrsta skipti, thar voru george fox six rettarholdin...fyndid ad sja kalla med harkollur...svo for eg heim og flutti inn i mongoliskt hirdingjatjald...madur ad nafni andy yurt smidar thessi tjold ad mongoliskri fyrirmynd a stad her nalaegt sem heitir middlewood...vid fengum tjaldid lanad og tjoldudum thvi a haskolatorginu i tilefni af one world week sem er svona thema eitthvad i skolanum...aedislegt ad vera fluttur i sveitina en samt a campusinn a sama tima....kiki til lancaster a morgun eda hinn og segi nanar fra thvi ollu saman...thetta er semsagt social space thar sem folk getur komid saman og talad um heima og geima...thar a medal karahnjuka og storidjustefnur og kjarnorkumal og allskonar skemmtilegheit..svo les eg nietzsche inn a milli og paeli i ritgerdinni sem eg aetla ad skrifa um hann...segi lika nanar fra thvi sidar....leggst nu til svefns i mongoliskum filing...godra nottur og sampai nanta...
vidburdarrik vika i allar attir...a manudagsmorguninn vaknadi eg og for til preston i fyrsta skipti, thar voru george fox six rettarholdin...fyndid ad sja kalla med harkollur...svo for eg heim og flutti inn i mongoliskt hirdingjatjald...madur ad nafni andy yurt smidar thessi tjold ad mongoliskri fyrirmynd a stad her nalaegt sem heitir middlewood...vid fengum tjaldid lanad og tjoldudum thvi a haskolatorginu i tilefni af one world week sem er svona thema eitthvad i skolanum...aedislegt ad vera fluttur i sveitina en samt a campusinn a sama tima....kiki til lancaster a morgun eda hinn og segi nanar fra thvi ollu saman...thetta er semsagt social space thar sem folk getur komid saman og talad um heima og geima...thar a medal karahnjuka og storidjustefnur og kjarnorkumal og allskonar skemmtilegheit..svo les eg nietzsche inn a milli og paeli i ritgerdinni sem eg aetla ad skrifa um hann...segi lika nanar fra thvi sidar....leggst nu til svefns i mongoliskum filing...godra nottur og sampai nanta...
föstudagur, mars 10, 2006
brynhildur kom í heimsókn...
við röltum um bæinn....
fengum okkur rauðvínsglas...
fórum upp í Ashton Memorial...
og fallega garðinn minn...
hittum krakkana mína á gregson: birgit, aurora, uli, jaz og brynhildur...
ég, matt og michalea...
nú er hún farin aftur til leeds að eiga góðan ammælisdag með rúnari og ég er sest aftur við tölvuna að bögglast með ritgerðir...later dudes...sampai nanta...
við röltum um bæinn....
fengum okkur rauðvínsglas...
fórum upp í Ashton Memorial...
og fallega garðinn minn...
hittum krakkana mína á gregson: birgit, aurora, uli, jaz og brynhildur...
ég, matt og michalea...nú er hún farin aftur til leeds að eiga góðan ammælisdag með rúnari og ég er sest aftur við tölvuna að bögglast með ritgerðir...later dudes...sampai nanta...
mánudagur, mars 06, 2006
myndavélin er komin! og nú hefst myndræn skrásetning...og þar sem ég fer ekki út í dag af því ég þarf að lesa svo mikið þá byrjum við bara á húsinu mínu....hér er eldhúsið, ég, og stofan og herbergið mitt fagra...bið að heilsa!













sunnudagur, mars 05, 2006
snjór og blíða...
helgin liðin enn og aftur...mikið gaman...á föstudaginn var ég svo heppin að komast aftur til lake district...einn ef hinum fjölmörgu john-um sem ég hef kynnst hérna (það heita allir matt eða john!) á bíl og hefur gaman af að ganga og klifra og vera úti, og hann var svo góður að bjóða okkur hinum bílleysingjunum far...og auðvitað þáði ég það...sleppi ekki tækifæri til að komast í sveitina....þetta var mögnuð ferð...sólin skein skært þegar við fórum frá lancaster, eins og hún er búin að gera undanfarna viku....en þegar við komum á áfangastaðinn langdale var aðeins byrjað að snjóa..bara pínulítið...nokkur korn...svo við héldum af stað upp á fjallið...því ofar sem við fórum því meira snjóaði...oooo það var svo fallegt! við sáum ekki neitt fjallaútsýni á leiðinni eftir fjallahryggnum, sáum bara hvíta fallega birtu og kyrrð..og heyrðum braka fallega með hverju skrefi...á tímapunkti vorum við ekki alveg viss hvar við vorum en vorum samt bara afslöppuð...og viti menn, ákkúrat þegar við þurftum á því að halda að sjá aðeins lengra, þurftum að finna ákveðið vatn til að vita hvar við ættum að fara niður, þá byrjaði að létta til! snilld...svo klöngruðumst við niður meðfram fjallalæk sem var allur frosinn og fallegur og sólin skein á okkur og við fengum stórkostlegt útýni niður í dalinn og upp á fjallið...þegar við komum niður var fallegt kaffihús og heitt kakó...svo gengum við til baka eftir dalnum í glampandi sólskini og blíðu! þegar ég kom heim fékk ég mér svo fyrsta skammtinn minn af fish and chips....nokkuð gott bara...ég er svo heppin að the award winning, best of the north west fish and chips shop er á næsta götuhorni....jebbsöríbob...í gær fór ég á markaðinn og á kaffihús með krökkunum mínum og las svo meira um nietzsche...og um kvöldið fengum við að smakka á sérstökum lancaster kúltúr...í the town hall var haldin beer-fest, þar sem maður gat smakkað allskonar tegundir frá öllum heimshornum...og þarna voru allir bæjarbúar mættir að skemmta sér með hallærislegri coverlagahljómsveit....þetta var bara fyndið að sjá....svo fórum við og sáum ennþá merkilegri menningarkima....við fórum á hip hop kvöld þar sem allir helstu rapparar bæjarins röppuðu um sín hjartans mál og fólk var glatt og dansaði og hip hoppaði...ég var ótrúlega hissa...hafði ekki hugmynd um að það væri einhver hiphop menning í gangi hérna...en ó já hún er til staðar og alveg með stæl...tónlistin sem var notuð til að rappa við var alger snilld! og rappararnir mjög góðir með góða texta...ég er mjög ánægð að hafa uppgötvað þetta og verð nú fastagestur á hiphoppi bæjarins...ég hugsaði nú með mér að það ættu að vera svona uppákomur í tjeflavíkinni líka...þar eru fullt af Scally röppurum líka...haha...en að alvörunni...nú eru bara 3 vikur eftir af önninni og ég þarf að vera súperdugleg að lesa og skrifa ef ég á að geta farið í páskafrí...svo nú er það bara harkan...vakna fyrir allar aldir...hlakka til...mér finnst gaman að vera ofurdugleg stundum...en nú ætla ég að glápa á dvd...keypti mér the boy in the plastic bubble með travolta á pund í dag....og snakk og súkkulaði...namminamm....hafið það gott...sampai nanta over&out..
helgin liðin enn og aftur...mikið gaman...á föstudaginn var ég svo heppin að komast aftur til lake district...einn ef hinum fjölmörgu john-um sem ég hef kynnst hérna (það heita allir matt eða john!) á bíl og hefur gaman af að ganga og klifra og vera úti, og hann var svo góður að bjóða okkur hinum bílleysingjunum far...og auðvitað þáði ég það...sleppi ekki tækifæri til að komast í sveitina....þetta var mögnuð ferð...sólin skein skært þegar við fórum frá lancaster, eins og hún er búin að gera undanfarna viku....en þegar við komum á áfangastaðinn langdale var aðeins byrjað að snjóa..bara pínulítið...nokkur korn...svo við héldum af stað upp á fjallið...því ofar sem við fórum því meira snjóaði...oooo það var svo fallegt! við sáum ekki neitt fjallaútsýni á leiðinni eftir fjallahryggnum, sáum bara hvíta fallega birtu og kyrrð..og heyrðum braka fallega með hverju skrefi...á tímapunkti vorum við ekki alveg viss hvar við vorum en vorum samt bara afslöppuð...og viti menn, ákkúrat þegar við þurftum á því að halda að sjá aðeins lengra, þurftum að finna ákveðið vatn til að vita hvar við ættum að fara niður, þá byrjaði að létta til! snilld...svo klöngruðumst við niður meðfram fjallalæk sem var allur frosinn og fallegur og sólin skein á okkur og við fengum stórkostlegt útýni niður í dalinn og upp á fjallið...þegar við komum niður var fallegt kaffihús og heitt kakó...svo gengum við til baka eftir dalnum í glampandi sólskini og blíðu! þegar ég kom heim fékk ég mér svo fyrsta skammtinn minn af fish and chips....nokkuð gott bara...ég er svo heppin að the award winning, best of the north west fish and chips shop er á næsta götuhorni....jebbsöríbob...í gær fór ég á markaðinn og á kaffihús með krökkunum mínum og las svo meira um nietzsche...og um kvöldið fengum við að smakka á sérstökum lancaster kúltúr...í the town hall var haldin beer-fest, þar sem maður gat smakkað allskonar tegundir frá öllum heimshornum...og þarna voru allir bæjarbúar mættir að skemmta sér með hallærislegri coverlagahljómsveit....þetta var bara fyndið að sjá....svo fórum við og sáum ennþá merkilegri menningarkima....við fórum á hip hop kvöld þar sem allir helstu rapparar bæjarins röppuðu um sín hjartans mál og fólk var glatt og dansaði og hip hoppaði...ég var ótrúlega hissa...hafði ekki hugmynd um að það væri einhver hiphop menning í gangi hérna...en ó já hún er til staðar og alveg með stæl...tónlistin sem var notuð til að rappa við var alger snilld! og rappararnir mjög góðir með góða texta...ég er mjög ánægð að hafa uppgötvað þetta og verð nú fastagestur á hiphoppi bæjarins...ég hugsaði nú með mér að það ættu að vera svona uppákomur í tjeflavíkinni líka...þar eru fullt af Scally röppurum líka...haha...en að alvörunni...nú eru bara 3 vikur eftir af önninni og ég þarf að vera súperdugleg að lesa og skrifa ef ég á að geta farið í páskafrí...svo nú er það bara harkan...vakna fyrir allar aldir...hlakka til...mér finnst gaman að vera ofurdugleg stundum...en nú ætla ég að glápa á dvd...keypti mér the boy in the plastic bubble með travolta á pund í dag....og snakk og súkkulaði...namminamm....hafið það gott...sampai nanta over&out..
fimmtudagur, mars 02, 2006
nietzsche er góður gaur...
hugmyndirnar og heilu hugmyndakerfin eru að hellast yfir mig þessa dagana...báðir kúrsarnir sem ég er að taka standa núna á hápunkti sínum þar sem ég sé þræðina tengjast og ritgerðarefnin eru byrjuð að formast í hausnum á mér...og svo er lokaritgerðarefnið líka eitthvað að banka og vilja komast af stað....en allavega...ég átti góðan dag í dag...sólin skein og ég prófaði að fara út að skokka í fyrsta skiptið...haha..það var bara fyndið og gaman...hressandi...eftir að hafa smakkað á sólskininu gat ég ekki ímyndað mér að sitja inni í herbergi með gervibirtu og lesa...þannig að ég kom heim til að prenta nietzsche kennslustund vikunnar og tók hana með mér í garðinn minn nýja, williamson park...þetta er kosturinn við að taka netkúrs...haha...þetta er í fyrsta skipti sem ég les þenna merka kall almennilega..það er sem rúmlegur partur af námskeiði...og ég er alveg að fíla hann og skilja...út frá mínu sjónarhorni og með mínar hugmyndir í bakgrunni...en það er einmitt þannig sem nietzsche taldi að maður gæti skilið best og ætti að skilja....hann gagnrýndi mjög sannleikshugtakið....sagði eins og rorty held ég að ef við eyðum öllum okkar tíma í að leita að hinum eina sannleika þá erum við að missa af öllu hinu sem við þá dæmum bara sem ósatt eða ekki nóg...við eigum að skoða eins marga "sannleika" og við getum því að þannig lærum við svo margt um hvernig lífið er og hvernig við eigum að lifa...hann sagði víst líka að við getum bara vitað út frá okkar einstaklingsbundna sjónarhorni...ég tengi það við hugmyndir hjá mill og emerson og fleirum um að til þess að skoðanir og vitneskja séu virkilega okkar þá verðum við að skilja og þekkja þær sjálf...hmmm....smá tilvitnun: "Nietzsche denies truth and believes we can only ever gain a multitude of perspectives; nonetheless, the more perspectives we get on any phenomenon, the closer we get to a complete knowledge of it."....æ vá hann segir svo margt sem mig langar að segja ykkur en ég er víst orðin sein á stefnumót við auroru og fleiri...framhald síðar gott fólk...
hugmyndirnar og heilu hugmyndakerfin eru að hellast yfir mig þessa dagana...báðir kúrsarnir sem ég er að taka standa núna á hápunkti sínum þar sem ég sé þræðina tengjast og ritgerðarefnin eru byrjuð að formast í hausnum á mér...og svo er lokaritgerðarefnið líka eitthvað að banka og vilja komast af stað....en allavega...ég átti góðan dag í dag...sólin skein og ég prófaði að fara út að skokka í fyrsta skiptið...haha..það var bara fyndið og gaman...hressandi...eftir að hafa smakkað á sólskininu gat ég ekki ímyndað mér að sitja inni í herbergi með gervibirtu og lesa...þannig að ég kom heim til að prenta nietzsche kennslustund vikunnar og tók hana með mér í garðinn minn nýja, williamson park...þetta er kosturinn við að taka netkúrs...haha...þetta er í fyrsta skipti sem ég les þenna merka kall almennilega..það er sem rúmlegur partur af námskeiði...og ég er alveg að fíla hann og skilja...út frá mínu sjónarhorni og með mínar hugmyndir í bakgrunni...en það er einmitt þannig sem nietzsche taldi að maður gæti skilið best og ætti að skilja....hann gagnrýndi mjög sannleikshugtakið....sagði eins og rorty held ég að ef við eyðum öllum okkar tíma í að leita að hinum eina sannleika þá erum við að missa af öllu hinu sem við þá dæmum bara sem ósatt eða ekki nóg...við eigum að skoða eins marga "sannleika" og við getum því að þannig lærum við svo margt um hvernig lífið er og hvernig við eigum að lifa...hann sagði víst líka að við getum bara vitað út frá okkar einstaklingsbundna sjónarhorni...ég tengi það við hugmyndir hjá mill og emerson og fleirum um að til þess að skoðanir og vitneskja séu virkilega okkar þá verðum við að skilja og þekkja þær sjálf...hmmm....smá tilvitnun: "Nietzsche denies truth and believes we can only ever gain a multitude of perspectives; nonetheless, the more perspectives we get on any phenomenon, the closer we get to a complete knowledge of it."....æ vá hann segir svo margt sem mig langar að segja ykkur en ég er víst orðin sein á stefnumót við auroru og fleiri...framhald síðar gott fólk...